अरण्यकाण्ड - Araṇyakāṇḍa (भाग - ७ ;;; Part – 7)

 

अरण्यकाण्ड - Araṇyakāṇḍa (भाग - ७ ;;; Part – 7)

 

Sarga number as per Ramayana	Shlokas extracted	No. of shlokas	Cumulative number of shlokas in this Kanda
27	खरं तु रामाभिमुखं प्रयान्तं वाहिनीपतिः | राक्षसस्त्रिशिरा नाम संनिपत्येदमब्रवीत् || १|| मां नियोजय विक्रान्त संनिवर्तस्व साहसात् | पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम् || २|| प्रतिजानामि ते सत्यमायुधं चाहमालभे | यथा रामं वधिष्यामि वधार्हं सर्वरक्षसाम् || ३|| अहं वास्य रणे मृत्युरेष वा समरे मम | विनिवर्त्य रणोत्साहं मुहूर्तं प्राश्निको भव || ४|| प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानं प्रयास्यसि | मयि वा निहते रामं संयुगायोपयास्यसि || ५|| खरस्त्रिशिरसा तेन मृत्युलोभात्प्रसादितः | गच्छ युध्येत्यनुज्ञातो राघवाभिमुखो ययौ || ६|| त्रिशिराश्च रथेनैव वाजियुक्तेन भास्वता | अभ्यद्रवद्रणे रामं त्रिशृङ्ग इव पर्वतः || ७|| शरधारा समूहान्स महामेघ इवोत्सृजन् | व्यसृजत्सदृशं नादं जलार्द्रस्येव दुन्दुभेः || ८|| आगच्छन्तं त्रिशिरसं राक्षसं प्रेक्ष्य राघवः | धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन्सायकाञ्शितान् || ९|| स सम्प्रहारस्तुमुलो राम त्रिशिरसोर्महान् | बभूवातीव बलिनोः सिंहकुञ्जरयोरिव || १०|| ततस्त्रिशिरसा बाणैर्ललाटे ताडितस्त्रिभिः | अमर्षी कुपितो रामः संरब्धमिदमब्रवीत् || ११|| अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम् | पुष्पैरिव शरैर्यस्य ललाटेऽस्मि परिक्षतः | ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश्चापगुणच्युतान् || १२|| एवमुक्त्वा तु संरब्धः शरानाशीविषोपमान् | त्रिशिरो वक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर्दश || १३|| चतुर्भिस्तुरगानस्य शरैः संनतपर्वभिः | न्यपातयत तेजस्वी चतुरस्तस्य वाजिनः || १४|| अष्टभिः सायकैः सूतं रथोपस्थे न्यपातयत् | रामश्चिच्छेद बाणेन ध्वजं चास्य समुच्छ्रितम् || १५|| ततो हतरथात्तस्मादुत्पतन्तं निशाचरम् | बिभेद रामस्तं बाणैर्हृदये सोऽभवज्जडः || १६|| सायकैश्चाप्रमेयात्मा सामर्षस्तस्य रक्षसः | शिरांस्यपातयत्त्रीणि वेगवद्भिस्त्रिभिः शतैः || १७|| स भूमौ शोणितोद्गारी रामबाणाभिपीडितः | न्यपतत्पतितैः पूर्वं स्वशिरोभिर्निशाचरः || १८||	18	459
Trishira, advances first before Khara to fight Shri Rama and in that bitter battle Shri Rama eliminates Trishira in the battle.
28                                                                   29	निहतं दूषणं दृष्ट्वा रणे त्रिशिरसा सह | खरस्याप्यभवत्त्रासो दृष्ट्वा रामस्य विक्रमम् || १|| स दृष्ट्वा राक्षसं सैन्यमविषह्यं महाबलम् | हतमेकेन रामेण दूषणस्त्रिशिरा अपि || २|| तद्बलं हतभूयिष्ठं विमनाः प्रेक्ष्य राक्षसः | आससाद खरो रामं नमुचिर्वासवं यथा || ३|| विकृष्य बलवच्चापं नाराचान्रक्तभोजनान् | खरश्चिक्षेप रामाय क्रुद्धानाशीविषानिव || ४|| ज्यां विधुन्वन्सुबहुशः शिक्षयास्त्राणि दर्शयन् | चचार समरे मार्गाञ्शरै रथगतः खरः || ५|| स सर्वाश्च दिशो बाणैः प्रदिशश्च महारथः | पूरयामास तं दृष्ट्वा रामोऽपि सुमहद्धनुः || ६|| स सायकैर्दुर्विषहैः सस्फुलिङ्गैरिवाग्निभिः | नभश्चकाराविवरं पर्जन्य इव वृष्टिभिः || ७|| तद्बभूव शितैर्बाणैः खररामविसर्जितैः | पर्याकाशमनाकाशं सर्वतः शरसङ्कुलम् || ८|| शरजालावृतः सूर्यो न तदा स्म प्रकाशते | अन्योन्यवधसंरम्भादुभयोः सम्प्रयुध्यतोः || ९|| ततः कनकपुङ्खैस्तु शरैः संनतपर्वभिः | चिच्छेद रामः सङ्क्रुद्धः खरस्य समरे ध्वजम् || १०|| स दर्शनीयो बहुधा विच्छिन्नः काञ्चनो ध्वजः | जगाम धरणीं सूर्यो देवतानामिवाज्ञया || ११|| तं चतुर्भिः खरः क्रुद्धो रामं गात्रेषु मार्गणैः | विव्याध हृदि मर्मज्ञो मातङ्गमिव तोमरैः || १२|| स रामो बहुभिर्बाणैः खरकार्मुकनिःसृतैः | विद्धो रुधिरसिक्ताङ्गो बभूव रुषितो भृशम् || १३|| स धनुर्धन्विनां श्रेष्ठः प्रगृह्य परमाहवे | मुमोच परमेष्वासः षट्शरानभिलक्षितान् || १४|| शिरस्येकेन बाणेन द्वाभ्यां बाह्वोरथार्पयत् | त्रिभिश्चन्द्रार्धवक्त्रैश्च वक्षस्यभिजघान ह || १५|| ततः पश्चान्महातेजा नाराचान्भास्करोपमान् | जिघांसू राक्षसं क्रुद्धस्त्रयोदश शिलाशितान् || १६|| ततोऽस्य युगमेकेन चतुर्भिश्चतुरो हयान् | षष्ठेन च शिरः सङ्ख्ये चिच्छेद खरसारथेः || १७|| त्रिभिस्त्रिवेणुं बलवान्द्वाभ्यामक्षं महाबलः | द्वादशेन तु बाणेन खरस्य सशरं धनुः | छित्त्वा वज्रनिकाशेन राघवः प्रहसन्निव | त्रयोदशेनेन्द्रसमो बिभेद समरे खरम् || १८|| प्रभग्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः | गदापाणिरवप्लुत्य तस्थौ भूमौ खरस्तदा || १९|| कामं बह्वपि वक्तव्यं त्वयि वक्ष्यामि न त्वहम् | अस्तं गच्छेद्धि सविता युद्धविघ्रस्ततो भवेत् ||२०|| चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां हतानि ते | त्वद्विनाशात्करोम्यद्य तेषामश्रुप्रमार्जनम् || २१|| इत्युक्त्वा परमक्रुद्धस्तां गदां परमाङ्गदाम् | खरश्चिक्षेप रामाय प्रदीप्तामशनिं यथा ||२२ || खरबाहुप्रमुक्ता सा प्रदीप्ता महती गदा | भस्मवृक्षांश्च गुल्मांश्च कृत्वागात्तत्समीपतः ||२३|| तामापतन्तीं ज्वलितां मृत्युपाशोपमां गदा | अन्तरिक्षगतां रामश्चिच्छेद बहुधा शरैः ||२४|| सा विशीर्णा शरैर्भिन्ना पपात धरणीतले | गदामन्त्रौषधिबलैर्व्यालीव विनिपातिता || २५||	25	484
Khara confronts Shri Rama after elimination of his valiant warriors. He wages a fearful war and he even brings down the armour of Shri Rama with his arrows. The combat of Shri Rama and Khara takes a longer time, proving Khara a great warrior.

इत्यार्षे श्री रामायणे अरण्यकाण्डे सप्तम: भाग:

 

Araṇyakāṇḍa Part-6

Araṇyakāṇḍa Part-8